Zatoka Bengalska (beng. Vagopasagar, birm. Bingali Pinko, ang. Bay of Bengal, hindi Bagal ki Khari) - część Oceanu Indyjskiego znajdująca się pomiędzy Półwyspem Indyjskim, wyspą Cejlon oraz archipelagami Andamany i Nikobary. Jej powierzchnia wynosi 2,191 mln km², średnia głębokość 2586 m, a maksymalna dochodzi do blisko 5258 m. Temperatura wody waha się w zimie od 25°C (część północna) do 27°C (część południowa), w lecie dochodzi do ponad 28°C. Zasolenie wynosi ok. 30-34‰. Pływy dochodzą do 10,7 m.

Największą rzeką wpadającą do zatoki jest Ganges z Brahmaputrą oraz Mahanadi, Kriszna, Godawari, Penner i Cauvery. Najważniejszymi portami zatoki są: Madras, Kalkuta i Ćottogram. Zatoka Bengalska leży w strefie klimatu monsunowego. Częste są tam tropikalne huragany. Pod dnem, którego część zajmuje rozległy stożek akumulacyjny z naniesionego przez Ganges i Brahmaputrę materiału, znajdują się pokłady ropy naftowej.