Nicejsko-konstantynopolitańskie wyznanie wiary
(Przekierowano z Wyznanie wiary)
Wyznanie wiary sformułowane na Soborze Konstantynopolitańskim I, zwane też symbolem nicejsko-konstantynopolitańskim.
W Kościele katolickim używane wraz z późniejszym dodatkiem "i Syna", tzw. filioque. Używane w liturgii Mszy świętej.
Na gruncie Wyznania Nicejsko-Konstantynopolitańskiego w okresie Reformacji powstały: Wyznanie Augsburskie (Kościół Luterański) Wyznanie Helweckie (Kościół Kalwiński) i Trzydzieści dziewięć artykułów westminsterskich (Kościół Anglikański). Wyznania te stanowią ponowne odczytanie prawd wiary zawartych w wyznaniu Nicejsko-Konstantynopolitańskim, które jest owocem jego weryfikacji przez autorytet nieomylnego Słowa Bożego (Biblii) i dlatego wyznania te nie są sprzeczne z Wyznaniem Nicejsko-Konstantynopolitańskim.
[edytuj] Treść
Wierzę w jedynego Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. I w jedynego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami, Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. Zrodzony a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się stało. On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Marii Panny i stał się człowiekiem. Ukrzyżowany również za nas, pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo. I wstąpił do nieba, siedzi po prawicy Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale, sądzić żywych i umarłych, a Królestwu Jego nie będzie końca. Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który z Ojca i Syna pochodzi, który z Ojcem i z Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę, który mówił przez proroków. Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Wyznaję jeden Chrzest na odpuszczenie grzechów. I oczekuję wskrzeszenia umarłych i życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen[1].
[edytuj] Przypisy
- ↑ Zob. Śpiewnik Ewangelicki. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Augustana, 2002. ISBN 83-88941-19-4, s. 1630-1631 [Nicejsko-konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary].