Wyższe Seminarium Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie

Brak wersji przejrzanej


Wyższe Seminarium Towarzystwa Salezjańskiego
Lokalizacja	Kraków (Polska)
Rektor	ks. mgr lic. Wojciech Krawczyk SDB
Adres	ul. Tyniecka 39 30-323 Kraków (e-mail)
Telefon	0-12-266-36-11

Strona internetowa uczelni

Wyższe Seminarium Duchowne Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie – seminarium duchowne Towarzystwo Świętego Franciszka Salezego Kościoła rzymskokatolickiego.

W 1975 na Łosiówkę przybył po studiach w Rzymie ks. dr Adam Śmigielski (obecny biskup diecezji sosnowieckiej), obejmując funkcję dyrektora i rektora seminarium. Za jego kadencji zostało przeprowadzonych szereg prac inwestycyjnych, m.in. gruntowna odnowa kaplicy seminaryjnej, remont kaplicy zewnętrznej, budowa budynku gospodarczego, wstępny projekt nowego gmachu seminaryjnego, porządkowanie terenu wokół seminarium.

Z roku na rok wzrastała liczba studentów, tak że w ostatnim roku kadencji rektorskiej ks. Śmigielskiego łącznie było 49 kleryków, wliczając w to 3 z zakonu oo. Kamilianów oraz 10 juniorzystów, tzn. profesów czasowych po nowicjacie, którzy mieszkając w seminarium, kontynuowali naukę w zakresie szkoły średniej w liceach państwowych.

Jeszcze więcej kleryków było na Łosiówce za kadencji następcy ks. Śmigielskiego na stanowisku rektora, ks. dr Mirosława Kokota, który objął tę funkcję w roku akademickim 1980/81. Wszystkich kleryków było wówczas 74, natomiast grono wykładowców liczyło 25 osób. Po podziale proporcje przestawiały się następująco: 33 kleryków z inspektorii wrocławskiej i 41 z krakowskiej. Po sześciu latach, w roku akademickim 1985/86, grono profesorskie wzrosło do 34 osób, a kleryckie do 122 (49 z inspektorii wrocławskiej, a 73 z krakowskiej).

Jesienią 1983, pod kierunkiem ówczesnego administratora Seminarium ks. Józefa Talika, rozpoczęła się budowa nowego gmachu seminaryjnego. Na Łosiówce było wówczas 122 kleryków i 23 juniorzystów. Dla tych ostatnich została utworzona w 1982 nowa wspólnota pw. św. Dominika Savio, licząca 32 współbraci.

W 1989 została utworzona wspólnota filozoficzna pw. św. Jana Bosko, oddzielona od wspólnoty teologicznej pw. Niepokalanego Poczęcia NMP.

Od 1991 seminarium zaczęło przybierać charakter międzynarodowy, gdyż zaczęły w nim studiować klerycy salezjańscy z zagranicy. Najpierw przyjechało ich dwóch z Odessy (Ukraina), a potem przybywało ich coraz więcej z Białorusi, z Rosji, Gruzji i Litwy.

Ważna do odnotowania w historii Seminarium jest współpraca z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim oraz Papieską Akademią Teologiczną w Krakowie, do której zostało ono afiliowane w 1991. Stworzyło to możliwość obrony prac magisterskich przez diakonów, a profesorom dało sposobność do pracy naukowej i zdobywania stopni naukowych.

[edytuj] Organizacja

Strukturę Seminarium tworzą bracia należący do czterech (obecnie trzech) wspólnot:

św. Jana Bosko (tzw. postnowicjat) – wspólnotę tą tworzą bracia I i II roku seminarium. Postnowicjat to wprowadzenie w dalsze studia, do specyfiki formacji należy praktyka pedagogiczno-duszpasterska trwająca dwa lata tzw. asystencja. Odbywa się ona w różnych parafiach czy szkołach salezjańskich. (wspólnota nie istnieje, studia filozoficzne przeniesione do Lądu n/Wartą)
Niepokalanego Poczęcia NMP – po asystencji bracia przechodzą do wspólnoty Niepokalanego Poczęcia NMP, tam przygotowują się do przyjęcia lektoratu, akolitatu i święceń diakonatu.
bł. Józefa Kowalskiego gdzie należą profesorowie seminarium
św. Dominika Savio Centrum misyjne oraz młodziezowe.

[edytuj] Rektorzy (lista niepełna)

ks. dr Adam Śmigielski
ks. dr Mirosław Kokot (1980-1983)
ks. Józef Talik (administrator)
ks. dr Stanisław Semik
ks. mgr lic. Wojciech Krawczyk

Łącznie formacja trwa 9 lat dla kandydatów na księży, a 6 lat dla braci zakonnych.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Wy%C5%BCsze_Seminarium_Duchowne_Towarzystwa_Salezja%C5%84skiego_w_Krakowie”

Ukryta kategoria: Zalążki artykułów