Tybetański Region Autonomiczny

Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.
Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości.

Tybetański Region Autonomiczny
Nazwa chińska: 西藏自治区 (Xīzàng Zìzhìqū)
Nazwa lokalna: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་ (Bod-rang-skyong-ljongs)
Nazwa skrócona: 藏 (Zàng)

Stolica	Lhasa
Języki	mandaryński, tybetański
Mniejszości narodowe	Tybetańczycy
Gubernator	Qiangba Puncog
Populacja	2,740,000 os. (2004)
Powierzchnia	1,228,400 km²
Gęstość zaludnienia	2.2 os./km²
Skład etniczny	Tybetańczycy - 92.8% Chińczycy Han - 6.1% Hui - 0.3% Monpa - 0.3% pozostali - 0.2%
Liczba prefektur	7
Liczba powiatów	73
Liczba gmin	692
ISO 3166-2	CN-54
Strona oficjalna	[1]

Tybetański Region Autonomiczny (tybet.: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་, Bod-rang-skyong-ljongs; chiń.: 西藏自治区; pinyin: Xīzàng Zìzhìqū) - region autonomiczny Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Lhasie. Powstał w 1965 roku w wyniku połączenia dotychczasowego regionu Tybet i terytorium Qamdo. Obejmuje jednak jedynie 1,2 z 2,5 mln km² terytorium historycznego Tybetu.

W 2006 roku została otwarta kolej tybetańska, która łączy ten region z prowincją Qinghai.

Zobacz więcej w osobnym artykule: Zamieszki w Tybecie w 2008 roku.

W 2008, w rocznicę chińskiej inwazji, doszło do kolejnych antyrządowych wystąpień, głównie w stołecznej Lhasie i okolicznych regionach, krwawo tłumionych przez chińskie jednostki militarne i paramilitarne.

[edytuj] Gospodarka

Tybet jest jednym z najsłabiej rozwiniętych regionów Chin. Główną gałęzią jego gospodarki jest koczownicza hodowla jaków, owiec, kóz i wielbłądów a także myślistwo. Uprawia się jęczmień, grykę, rośliny strączkowe. Duże znaczenie ma też rzemiosło. Przemysł skupiony wokół metalurgi, materiałów budowlanych oraz w sektorze spożywczym. W Tybecie znajdują się bardzo bogate złoża chromu, miedzi, litu, żelaza, cynku i ołowiu oraz największe na świecie złoża uranu.

W ostatnich latach, wraz z rosnącym stopniem otwarcia Chin na świat i względną liberalizacją polityki Pekinu wobec prowincji Xizang, w regionie - a szczególnie jego stolicy Lhasie - dokonują się poważne przemiany gospodarcze. Za sprawą miliardowych inwestycji rządu centralnego w renowację zabytków i infrastrukturę komunikacyjną dynamicznie rozwija się turystyka. W 2007 roczna liczba turystów odwiedzających Xizang przekroczyła liczbę mieszkańców prowincji^{[potrzebne źródło]}.