Trijodek azotu
| Trijodek azotu | ||||||||
|
|
||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC): | ||||||||
| trijodek azotu | ||||||||
| Wzór sumaryczny | NI3 | |||||||
| Masa molowa | 394,72011 g/mol | |||||||
| Wygląd | brunatno-fioletowy, proszek lub kryształy | |||||||
| Identyfikacja | ||||||||
| Numer CAS | 13444-85-4 | |||||||
|
||||||||
| Niebezpieczeństwa | ||||||||
| Klasyfikacja UE | Treść oznaczeń: E - wybuchowy |
|||||||
| Zwroty ryzyka | R2/3, R5, R7 | |||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||||
Trijodek azotu (jodek azotu, amoniakat trijodku azotu, NI3) – nieorganiczny związek chemiczny azotu i jodu. Jest substancją niezwykle niestabilną, rozkładającą się w sposób wybuchowy pod wpływem lekkiego dotyku.
Reakcję rozkładu trijodku azotu ilustruje równanie:
- 2NI3 (cs) → N2† (g) + 3I2† (g)
Czysty trijodek azotu jest w warunkach normalnych ciemnym brunatno-fioletowym proszkiem lub kryształkami. Czysty NI3 po raz pierwszy został uzyskany w 1990 w wyniku reakcji azotku boru z roztworem fluorku jodu w trichlorofluorometanie w temperaturze -30°C.[1]
Zazwyczaj występuje jako czarny amoniakat (NI3•NH3) powstały w wyniku reakcji roztworu jodu z wodą amoniakalną. Pierwszy raz został otrzymany w 1812 Jego budowa została potwierdzona w 1905 r.[2] Struktura krystaliczna amoniakatu składa się z zygzakowatych łańcuchów złożonych z współwierzchołkowych tetraedrów NI4. Pomiędzy łańcuchami ulokowane są cząsteczki amoniaku.
Małe ilości trijodku azotu są syntetyzowane w celu demonstracji dla uczniów. Jednak z powodu wysokiej niestabilności nie jest stosowany do wyrobu spłonek, ani detonatorów do materiałów wybuchowych. Suchy - wybucha przy minimalnym bodźcu mechanicznym, np. dotknięciu ptasim piórem, dlatego wszelkie manipulacje należy przeprowadzać z substancją zwilżoną wodą. Trijodek azotu jest jedyną znaną substancją wybuchową eksplodującą przy wystawieniu na działanie cząstek alfa lub produktów spontanicznego rozszczepienia jądra atomowego.[3]
NI3•NH3 zostawia po wybuchu pomarańczowe do fioletowych plamy jodu trudne do zmycia wodą (można je usunąć roztworem tiosiarczanu sodu).
[edytuj] Trijodek azotu w pop-kulturze
Trijodek azotu został wykorzystany w programie Brainiac jako "Eksplodująca pasta Petera Logana".
Przypisy
- ↑ Tornieporth-Oetting, I.; Klapötke, T. Angew. Chem. Int. Ed. Engl. 1990, 29, 677-679. DOI:10.1002/anie.199006771
- ↑ Silberrad, O. (1905). J. Chem. Soc. 87: 55.
- ↑ Bowden, F. P. Initiation of explosion by neutrons, α-particles, and fission products. Proc. Roy. Soc. (London) 1958, A246, 216-19.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Zobacz wybuch (wymaga plug-inu quick time)
- Trijodek azotu - dlaczego wybucha (j. ang.)
- Halogenopochodne amoniaku - publikacja popularnonaukowa z serwisu Chemfan