Sully Prudhomme
René-François-Armand (Sully) Prudhomme (ur. 16 marca 1839 w Paryżu, zm. 6 września 1907 w Châtenay-Malabry) – francuski poeta, przedstawiciel parnasizmu; przeciwnik modernizmu, który widział jako przeciwieństwo klasycyzmu[1]. Pierwszy w historii laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (rok 1901). Z uzasadnienia komisji noblowskiej, otrzymał ją za wybitne osiągnięcia literackie, w szczególności za idealizm, doskonałość artystyczną, a także niezwykłe połączenie duchowości i talentu, o czym świadczą jego książki[2]. W swojej twórczości głosił ład i harmonię świata, przeciwstawiając ją "mrokom" dekadentyzmu i fin de siecle'u.
Spis treści |
[edytuj] Życie
René Armand François Prudhomme, znany jako Sully Prudhomme, urodził się w Paryżu, 16 marca 1839 r. Gdy miał dwa lata, zmarł mu ojciec. W okresie szkolnym zajmował się głównie matematyką, filozofią oraz filologią klasyczną.
Zadebiutował tomem wierszy w 1865 r., który przyniósł mu duże uznanie. Wczesne dzieła Prudhomme'a bliskie były dokonaniom parnasistów, aczkolwiek w późniejszych jednak tekstach zaczyna dominować pesymizm światopoglądowy. W 1881 r. został członkiem Akademii Francuskiej, w 1895 r. został odznaczony medalem Legii Honorowej.
W 1901 r. jako pierwszy laureat otrzymał Literacką Nagrodę Nobla. W swoim uzasadnieniu Komitet Noblowski napisał: za wybitne osiągnięcia literackie, w szczególności za idealizm, doskonałość artystyczną, a także niezwykłe połączenie duchowości i talentu, o czym świadczą jego książki.
[edytuj] Twórczość
[edytuj] Dzieła
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
|
|||||