Sola scriptura (łac. jedynie pismo) to doktryna chrześcijańska, sformułowana została przez Marcina Lutra i akceptowana przez wszystkie kościoły protestanckie, zarówno ewangelickie, jak i ewangeliczne. Odrzuca ona znaczenie Tradycji oraz nauczania papieskiego jako źródła wiary. Pogląd ten Luter sformułował na synodzie w Augsburgu w 1518 roku, a potwierdził podczas dysput z teologami katolickimi w Lipsku w 1519 roku. Wyraził wtedy przekonanie o omylności soborów i Stolicy Apostolskiej w kwestiach wiary. Zasadę tę przyjęły wszystkie wyznania ewangelickie i ewangelikalne. Nie uznają jej katolicyzm i prawosławie.

Biblia według tej doktryny jest jedynym i nieomylnym kryterium oceny dogmatów, zasad moralnych i praktyk religijnych. W teologii protestanckiej każde nauczanie musi opierać się na Biblii, czyli być biblijne, zgodnie z hasłem Reformacji: Quod non est biblicum, non est theologicum (Co nie jest biblijne, nie jest teologią).

[edytuj] Biblijne podstawy doktryny

„¹⁶Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, ¹⁷aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany".

2 List do Tymoteusza 3:16.17, Biblia Warszawska

„⁶Nie dodawaj nic do jego słów, aby cię nie zganił i nie uznał za kłamcę".

Przypowieści Salomona 30:6, Biblia Warszawska

„¹⁸Co do mnie, to świadczę każdemu, który słucha słów proroctwa tej księgi: Jeżeli ktoś dołoży coś do nich, dołoży mu Bóg plag opisanych w tej księdze; ¹⁹a jeżeli ktoś ujmie coś ze słów tej księgi proroctwa, ujmie Bóg z działu jego z drzewa żywota i ze świętego miasta, opisanych w tej księdze".

Objawienie św. Jana 22:18.19, Biblia Warszawska

[edytuj] Zobacz też

• Pięć zasad protestantyzmu
• Ex cathedra

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Katolicko-Protestancka debata na temat autorytetu Biblii
• Sola Scriptura - wystarczalność Pisma Świętego