Collectivité territoriale de Saint-Pierre-et-Miquelon Saint-Pierre i Miquelon
Flaga Saint-Pierre i Miquelon Herb Saint-Pierre i Miquelon
Dewiza: (łac.) A mare labor (Z morza praca)
Hymn: La Marseillaise (Marsylianka)
Język urzędowy	francuski
Stolica	Saint-Pierre
Status terytorium	Zbiorowość zamorska
Zależne od	Francji
Głowa terytorium	prezydent Nicolas Sarkozy
W jego imieniu	prefekt Jean-Pierre Berçot
Szef rządu	prezydent Rady Terytorialnej Stéphane Artano
Powierzchnia  • całkowita	242 km²
Liczba ludności (2006)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	6 125 25,3 osób/km²
Jednostka monetarna	euro (EUR, €)
Rok utworzenia	wydzielenie z Nowej Szkocji 1763
Strefa czasowa	UTC -3 - zima UTC -2 - lato
Kod ISO 3166	PM/SPM/666
Domena internetowa	.pm
Kod telefoniczny	+508

Saint-Pierre i Miquelon (Saint-Pierre-et-Miquelon, Collectivité territoriale de Saint-Pierre-et-Miquelon) – zbiorowość zamorska Francji, obejmująca archipelag o tej samej nazwie, położony na Oceanie Atlantyckim, w Ameryce Północnej, u południowych wybrzeży Nowej Fundlandii.

[edytuj] Geografia

Zdjęcie satelitarne ukazuje rzeźbę wysp

Powierzchnia wysp wynosi 242 km². Obejmuje ona 2 grupy wysp:Saint-Pierre (24 km²) i Miquelon (216 km²) oraz otaczające je liczne wysepki i skały.

Głównym elementem krajobrazu wysp są rozległe torfowiska oraz skaliste płaskowyże (wysokość do 240 m.n.p.m., Morne de la Grande Montagne). Na stromych i wysokich brzegach gniazdują liczne ptaki morskie.

Terytorium zamieszkuje ok. 7 300 osób (2005), z tego większość żyje w stolicy departamentu Saint-Pierre - 6 200 (2005). 99% mieszkańców to katolicy.

[edytuj] Historia

Wyspy, odkryte w 1535 przez Jacques'a Cartiera, zostały zasiedlone w XVII w. przez rybaków z zachodniej Francji, głównie Bretończyków i Basków. Od tej pory są one posiadłością francuską, choć pretensje do nich zgłaszali również Brytyjczycy (w latach 1713, 1778, 1793 i 1803 okupowali wyspy). W 1814 zostały oficjalnie uznane za kolonię francuską. W latach 1946-76 posiadały status terytorium zamorskiego. W 1976 uznano je za departament zamorski, a w 1985 przyznano im status zamorskiej wspólnoty terytorialnej.

[edytuj] Gospodarka

Większość z mieszkańców znajduje zatrudnienie w rybołówstwie przy połowach dorsza, przemyśle rybnym, hodowli zwierząt futerkowych (srebrnych lisów i norek) i turystyce (kilkanaście tysięcy turystów rocznie).

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona Turystyczna Saint-Pierre i Miquelon
• Strona Społeczności Saint-Pierre i Miquelon

[edytuj] Przypisy

p • d • e Terytoria zależne Francji Departamenty zamorskie Gwadelupa (971) • Martynika (972) • Gujana Francuska (973) • Reunion (974) Zbiorowości zamorskie Saint-Pierre i Miquelon (975) • Majotta (985) • Wallis i Futuna (986) • Polinezja Francuska (987) • Saint-Barthélemy • Saint-Martin Nowa Kaledonia Nowa Kaledonia (988) Terytoria bez stałej ludności Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne (984) • Clipperton Zobacz też: Podział administracyjny Francji

p • d • e

Państwa Ameryki Północnej

Antigua i Barbuda • Bahamy • Barbados • Belize • Dominika • Dominikana • Grenada • Gwatemala • Haiti • Honduras • Jamajka • Kanada • Kostaryka • Kuba • Meksyk • Nikaragua • Panama • Saint Kitts i Nevis • Saint Lucia • Saint Vincent i Grenadyny • Salwador • Stany Zjednoczone • Trynidad i Tobago

Terytoria autonomiczne i zależne: Anguilla • Antyle Holenderskie • Aruba • Bermudy • Brytyjskie Wyspy Dziewicze • Grenlandia • Gwadelupa • Kajmany • Martynika • Montserrat • Navassa • Portoryko • Saint-Barthélemy • Saint-Martin • Saint-Pierre i Miquelon • Turks i Caicos • Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych

 

p • d • e Unia Europejska Państwa członkowskie Austria • Belgia • Bułgaria • Cypr • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Malta • Niemcy • Polska • Portugalia • Rumunia • Słowacja • Słowenia • Szwecja • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Terytoria specjalne wchodzące w skład Unii Athos (gr.) • Azory (port.) • Büsingen am Hochrhein (niem.) • Campione d'Italia (wł.) • Ceuta (hiszp.) • Gibraltar (bryt.) • Gujana Francuska (fr.) • Gwadelupa (fr.) • Livigno (wł.) • Helgoland (niem.) • Madera (port.) • Martynika (fr.) • Melilla (hiszp.) • Reunion (fr.) • Wyspy Alandzkie (fiń.) • Wyspy Kanaryjskie (hiszp.) Oficjalni kandydaci Chorwacja • Macedonia • Turcja Terytoria, które wchodziły w skład EWG/UE Algieria (1957-1962 jako de iure część Francji)[potrzebne źródło]  • Grenlandia (1973-1985)  • Saint-Barthélemy (1957-2007, jako integralna część Gwadelupy) • Saint-Martin (1957-2007, jako integralna część Gwadelupy)