Prawo Amdahla to sformułowana przez Gene Amdahla zależność mówiąca, że jeśli część procesu zajmująca aktualnie czasu zostanie przyspieszona n-krotnie, to cały proces zostanie przyspieszony jedynie razy.

Oznacza to, że nawet jeśli uda się bardzo mocno przyspieszyć jakąś część procesu, to ta część, której przyspieszyć się nie uda, stanie się dominującym składnikiem całkowitego czasu (to samo można powiedzieć o koszcie, pojemności dysku optycznego, transferze sieciowym itd.).

Na przykład jeśli 10% czasu procesora zajmuje dostęp do pamięci, a 90% zajmują operacje arytmetyczne i operacje te przyspieszone zostaną 10-krotnie (przy niezmienionym czasie dostępu do pamięci), to po tej zmianie procesor będzie operował tylko razy szybciej.

Jeśli przyspieszy się je nawet 100-krotnie, wzrost wydajności będzie wynosił tylko razy, pomimo że prawie wyeliminowany został czas przedtem dominującego składnika czasu – operacji matematycznych. Nowym dominującym składnikiem stał się bowiem czas dostępu do pamięci.