Ob (ros. Обь) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej.

Długość (od źródeł rzek Katuni i Biji w Ałtaju) wynosi 4338 km lub 5570 km (od źródeł Irtyszu). Wpada do Zatoki Obskiej na Morzu Karskim tworząc deltę długości 80 km i szerokości 30-90 km.

W górnym biegu płynie przez tereny wyżynne. Obecnie częściowo wypełniona wodami Zbiornika Nowosybirskiego (powierzchnia 1070 km²). W dolnym biegu płynie bardzo wolno tworząc wokół bagna. Regularnie wylewa w lecie. Toczy średnio 12 400. m³ wody na sekundę (maksymalnie 42 800 m³/s). Od Nowosybirska nabiera cech rzeki nizinnej i przecina Nizinę Zachodniosyberyjską. Poniżej ujścia Irtysza występuje asymetria brzegów: prawy jest wysoki i stromy, lewy jest niski.

Od miasta Pieregrebnoje rzeka dzieli się na dwie główne odnogi:

• Wielki Ob - długość 446 km
• Mały Ob - długość 456 km

Łączą się koło miasta Salechard w jedno koryto o szerokości do 20 km i głębokości do 40 m. Uchodzi do Zatoki Obskiej na Morzu Karskim

[edytuj] Dopływy Obu

Irtysz, Wasiugan, Tom, Czułym, Wach, Czarysz, Agan, Alej, Czumysz, Kiet, Bolszoj Jugan, Szczuczja.

Pokrywa lodowa trwa od 170 dni w biegu górnym do 220 dni w biegu dolnym. Ob żeglowny jest na całej długości, 80% ładunków stanowi drewno, w biegu górnym i środkowym rozwinięte jest rybołówstwo (jesiotr, sterlet, nelma). Powyżej Nowosybirska znajduje się duża elektrownia wodna. W dolnym biegu są wielkie złoża ropy naftowej i gazu ziemnego.