Know-how - pochodzący z języka angielskiego (know - "wiedzieć", how - "jak") termin określający konkretną wiedzę techniczną z danej dziedziny, umiejętność wykonania lub wyprodukowania czegoś, kompetencję, biegłość.

Spis treści 1 Definicje legalne 2 Know-how w prawie polskim 3 Prawa i obowiązki stron 4 Zobacz także

[edytuj] Definicje legalne

Definicja przyjęta przez Międzynarodową Izbę Handlową w Paryżu jako know-how określa całokształt wiadomości, czyli fachowej wiedzy oraz doświadczeń w zakresie technologii i procesu produkcyjnego dla określonego wyrobu.

W prawie europejskim definicja know-how zawarta jest w Rozporządzeniu nr 772/2004 w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień o transferze technologii (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 11—17). Stanowi ona, iż know-how to pakiet nieopatentowanych informacji praktycznych, wynikających z doświadczenia i badań, które są:

1. niejawne, czyli nie są powszechnie znane lub łatwo dostępne,
2. istotne, czyli ważne i użyteczne z punktu widzenia wytwarzania produktów objętych umową oraz
3. zidentyfikowane, czyli opisane w wystarczająco zrozumiały sposób, aby można było sprawdzić, czy spełniają kryteria niejawności i istotności.

[edytuj] Know-how w prawie polskim

Umowa know-how upoważnia do korzystania z określonych praw podmiotowych. Jedna ze stron (przekazujący, dostawca, udzielający) zobowiązuje się do przekazania drugiej (zamawiającemu, odbiorcy) wiedzy technicznej lub organizacyjnej o charakterze poufnym lub tajnym, bezpośrednio użytecznej w działalności gospodarczej w zakresie określonym w umowie.

Cechy charakterystyczne:

• przedmiotem umowy jest obrót wiedzą techniczną o poufnym charakterze,
• dotyczy jedynie dóbr niematerialnych
• nie przenosi praw majątkowych
• w prawie polskim jest to umowa nienazwana - możliwość jej zawarcia wynika z zasady swobody umów (art. 353[1] kodeksu cywilnego)
• jest umową odpłatną, wzajemną, dwustronnie zobowiązującą.

Dobrami chronionymi umową know-how mogą być np.:

• nieopatentowane wynalazki
• niezarejestrowane wzory użytkowe
• informacje techniczne dot. stosowania patentów lub wzorów użytkowych
• doświadczenie administracyjne i organizacyjne związane z własnością przemysłową.

W związku z tym umowa ta może stanowić uzupełnienie ochrony przewidzianej prawem na dobrach niematerialnych (własność przemysłowa: patenty, wzory użytkowe, także takie, które nie posiadają zdolności patentowej).

[edytuj] Prawa i obowiązki stron

Udzielający know-how ma obowiązek:

• udostępnić wiadomości będące przedmiotem umowy
• umożliwić korzystanie z przedmiotu umowy (dostarczenie odpowiedniej dokumentacji technicznej, przeszkolenie specjalistów kontrahenta, montaż urządzeń itp.)

Odbiorca know-how ma obowiązek:

• utrzymać wiadomości w tajemnicy
• wypłacić wynagrodzenie za korzystanie z przedmiotu umowy
• może zostać też nałożony obowiązek udzielenia gwarancji, zabezpieczenia lub zapewnień co do wartości i efektów ekonomicznych know-how

[edytuj] Zobacz także

• umowa licencyjna
• tajemnica przedsiębiorstwa
• prawo własności przemysłowej