Janusz Dunin-Horkawicz (ur. 26 czerwca 1931 w Wilnie, zm. 27 lipca 2007 w Łodzi) - polski bibliotekoznawca, bibliofil, emerytowany profesor Uniwersytetu Łódzkiego, publicysta, pisarz. Były dyrektor Biblioteki Uniwersyteckiej w Łodzi, były profesor Katedry Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej UŁ. Znawca literatury popularnej.

Ojciec Kingi Dunin.

[edytuj] Ważniejsze publikacje

• Studia o komunikacji społecznej (2004)
• Moja Łódź pełna książek 2002)
• Wstęp do edytorstwa (2002)
• Pismo zmienia świat (1998)
• Ucztująca małpa czyli Czy należy jeść przy czytaniu? (1993)
• Książeczki dla grzecznych i niegrzecznych dzieci (1991)
• Co było a nie jest ... czyli Kilka lat młodości mojej w Wilnie (1990)
• Książka na miarę człowieka (1989)
• Polskie powieściowe serie zeszytowe (współaut. Zdzisław Knorowski 1984)
• Philobiblon polski (współaut. Cecylia Dunin 1983)
• Rozwój cech wydawniczych polskiej książki literackiej XIX-XX wieku (1982)
• Papierowy bandyta – książka kramarska i brukowa w Polsce (1974)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Autobiogram Profesora
• Biogram na stronie Stowarzyszenia Wolnego Słowa
• Wywiad w Piśmie Koła Naukowego Bibliotekoznawców UŁ "Nieczytelna Sygnatura" (pdf)
• (fotos) Profesor na jubileuszu 50-lecia Instytutu Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego (8-9 grudnia 2006 r.)