Jan Slaski (niewłaściwie Ślaski, Śląski) - major kawalerii, poseł i senator RP, zamordowany w Katyniu (ur. 7 grudnia 1895 w majątku Trzebcz powiat Chełmno, zm. w kwietniu/maju 1940 w Katyniu).

Pochodził ze szlacheckiej rodziny Slaskich herbu Grzymała. Był ojcem Jana Slaskiego historyka literatury polskiej.

Ukończył Szkołę Pochorążych Kawalerii w Dobritz koło Berlina. W czasie I wojny światowej walczył na froncie rosyjskim i francuskim. Od stycznia do maja 1919 pracował w Organizacji Wojskowej Pomorza. Jako dowódca szwadronu walczył w w wojnie polsko-bolszewickiej. Za powstrzymanie nacierających Rosjan odznaczony krzyżem Virtuti Militari (nr 4317). Od 1922 gospodarował w rodzinnym majątku Trzebcz.

Później był działaczem społecznym, m.in. prezesem Pomorskiego Związku Ziemian. Był posłem do Sejmu RP IV kadencji (1935-1938), a następnie senatorem w V kadencji Senatu (od 11 września 1938). Jesienią 1939 został aresztowany przez Rosjan. Więziony w Kozielsku, został zamordowany w Katyniu.

Był odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych (czterokrotnie).

[edytuj] Źródła

• Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Słownik biograficzny, tom II, część 2, Koszalin 1993
• Ziemianie polscy XX wieku, cz. 2, Warszawa 1994

[edytuj] Linki

• Tabliczka majora Jana Slaskiego
• Lista osób zamordowanych w Katyniu, Miednoje i w Charkowie mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie, odczytana w trakcie uroczystych obchodów w dniach 9 -10 listopada 2007 r., s. 22, poz. 700 mianowanie na stopień podpułkownika