Jan Slaski^[1] (ur. 18 czerwca 1893 w Broniszowie, zm. 24 czerwca 1984 w Krakowie) – polski sadownik i szkółkarz. Profesor, doctor honoris causa Akademii Rolniczej w Poznaniu.

Pochodził z gałęzi małopolskiej rodziny Slaskich herbu Grzymała. Był synem Juliusza Slaskiego, właściciela majątku Broniszów.

Pochowany jest na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. Jego imieniem nazwano jedną z ulic w Krakowie w dzielnicy VIII.

Spis treści 1 Praca naukowa 2 Źródła 3 Linki zewnętrzne 4 Przypisy

[edytuj] Praca naukowa

Opublikował ok. 700 artykułów i prac naukowych. Za najważniejszą uważany jest podręcznik akademicki "Szkółkarstwo polskie", wydany w dwóch tomach w latach 1949 i 1950. Autor m.in. poradnika Podstawowe wytyczne dla zakładających i właścicieli sadów (Warszawa, 1936) oraz podręcznika akademickiego Szkółkarstwo szczegółowe drzew i krzewów ozdobnych oraz użytkowych (wspólnie z Bolesławem Sękowskim).

[edytuj] Źródła

• Ziemianie polscy XX wieku. Słownik biograficzny, cz. 2, Warszawa 1994.
• Britannica - edycja polska, t. 39, Poznań 2004.
• 70 lat akademickich studiów rolniczych i leśnych, pod red. Eugeniusza Matusiewicza, Mieczysława Rutkowskiego. - Poznań, 1989 (Biogram).
• Słownik Biograficzny Techników Polskich t. 9, Warszawa : Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, 1998, (biogram)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Sylwetka Jana Slaskiego na stronie Katedry Sadownictwa

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Niewłaściwie Ślaski, Śląski.