Język – część ciała większości zwierząt. Głównym zadaniem języka jest ułatwienie rozdrabniania pokarmu i formowania kęsów, lecz niektóre gatunki używają go również do innych celów. Dla przykładu:

• wiele gadów używa języka jako organu węchowego
• u ssaków język zawiera narządy zmysłu smaku
• człowiek używa języka do artykulacji mowy (patrz język).

[edytuj] Budowa języka

Język (lingua) jest wałem mięśniowym położonym na dnie jamy ustnej i pokrytym śluzówką. Od dołu wchodzą do języka mięśnie zewnętrzne, naczynia krwionośne i nerwy. Śluzówka języka jest wilgotna, różowa, pokryta licznymi brodawkami językowymi. Brodawki języka to wyrostki tkanki łącznej, które wystają ponad powierzchnię śluzówki i są pokryte nabłonkiem wielowarstwowym płaskim. U człowieka występuje sześć rodzajów brodawek, które dzielimy na brodawki mechaniczne (służą do pobierania, rozdrabniania pokarmu) oraz brodawki smakowe (zawierające kubki smakowe):

Mechaniczne:

• nitkowate (najmniejsze i najliczniejsze),
• stożkowate,
• soczewkowate,

Smakowe:

• grzybowate (większe),
• okolone (największe),
• liściaste (występują z boku języka).

Zrąb języka utworzony jest przez mięśnie poprzecznie prążkowane. Dzielimy je na dwie grupy:

1. mięśnie łączące z otoczeniem (mięsień bródkowo-językowy, mięsień rylcowo-językowy, mięsień gnykowo-językowy)
2. mięśnie własne języka (dwa mięśnie podłużne: górny i dolny, mięsień pionowy).

[edytuj] Zmysł smaku

Każda część języka odpowiada za czucie jakiegoś smaku np. jedną częścią odczuwamy, że przyjmowany pokarm jest słony lub kwaśny albo gorzki. Dzięki temu organowi potrafimy poczuć i określić smak danej rzeczy, która nie musi być pokarmem.

[edytuj] Bibliografia

• W. Sylwanowicz, Anatomia i fizjologia człowieka, PZWL, Warszawa 1957