Idzi Benedykt Radziszewski (ur. w kwietniu 1871 w Bratoszewicach, zm. 22 lutego 1922 roku w Lublinie), duchowny katolicki, filozof religii, rektor Cesarskiej Akademii Duchownej w Petersburgu, współzałożyciel i pierwszy rektor KUL.

Szkołę elementarną ukończył pod kierunkiem własnego ojca - nauczyciela. W latach 1881-1889 uczył się w Gimnazjum Filologicznym (obecnej Małachowiance) w Płocku. Po jego ukończeniu wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku, gdzie zainteresował się studiami filozoficznymi. W 1893 roku został skierowany na studia do Akademii Duchownej w Petersburgu zakończone w 1897 r. uzyskanie tytułu magistra z zakresu egzegezy. W 1896 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. bp. Albina Symona - rektora Akademii.

Po kilkumiesięcznej pracy w Kaliszu, od 1898 roku studiował w Uniwersytecie Katolickim w Louvain. W 1900 roku uzyskał doktorat na podstawie rozprawy "De ideae religionis genesi in evolutionisimo Darvino-Spenceriano" napisanej pod kierunkiem ks. Dezyderego Merciera.

Od 1901 do 1914 roku pracował Seminarium Duchownego we Włocławku na stanowisku profesora filozofii i pedagogiki. W latach 1901-1905 był jego wicerektorem, a od 1908 do 1911 rektorem. W 1909 roku założył miesięcznik "Ateneum Kapłańskie" poświęcony teologii i filozofii.

Od 1914 do 1918 był profesorem filozofii i ostatnim rektorem Cesarskiej Akademii Duchownej Rzymskokatolickiej w Petersburgu.

W lutym 1918 roku został wiceprezesem Komitetu Organizacyjnego przyszłego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W czerwcu 1918 roku Komitet przeniósł się do kraju, a w drugiej połowie tego roku Uniwersytet Lubelski rozpoczął swoją działalność. Był jego pierwszym rektorem (do 1922 roku). Pochowany na lubelskim cmentarzu przy ul. Lipowej.