Gastarbeiter (z niem. - gość robotnik) - obcokrajowiec, robotnik przybywający do Republiki Federalnej Niemiec (Niemiec Zachodnich) w celu czasowego podjęcia pracy.

Termin Gastarbeiter jest używany od końca lat 50. XX wieku, kiedy to w RFN - w związku z gwałtownym rozwojem gospodarki - zabrakło rąk do pracy i do wykonywania pewnych prac (zwłaszcza gorzej płatnych, nie wymagających fachowego przygotowania lub niechętnie podejmowanych przez Niemców) zaczęto sprowadzać pracowników z zagranicy. Pochodzili oni głównie z Hiszpanii i Włoch oraz Półwyspu Bałkańskiego (Turcji, Grecji i Jugosławii). Wśród mieszkających na stałe w Niemczech obywateli innych państw przybysze z tych krajów nadal stanowią spory odsetek.

Obecnie pojęciem Gastarbeiter czasem określa się ogólne zjawisko sezonowej emigracji zarobkowej do kraju bardziej rozwiniętego gospodarczo.