Funkcja mierzalna
Funkcja mierzalna - jedno z podstawowych pojęć teorii miary. Funkcje mierzalne (względem ustalonego σ-ciała) stanowią klasę funkcji w pewnym sensie porządnych. Są one tym dla przestrzeni mierzalnych czym funkcje ciągłe dla przestrzeni topologicznych. W szczególności, definicja całki Lebesgue'a oparta jest na tym pojęciu. W rachunku prawdopodobieństwa, funkcje mierzalne nazywane są zmiennymi losowymi.
Spis treści |
[edytuj] Definicja
Niech
będą przestrzeniami mierzalnymi[1] oraz niech A będzie podzbiorem X1. Mówimy, że funkcja
jest
-mierzalna wtedy i tylko wtedy, gdy przeciwobraz każdego zbioru mierzalnego względem
jest mierzalny względem
, tzn.
, dla każdego
.
[edytuj] Uwagi
W szczególności, gdy rozważamy funkcje o wartościach w
dla pewnego
, to zwykle za
przyjmujemy σ-ciało podzbiorów borelowskich każdego z powyższych zbiorów (chyba, że wskazano inaczej). W dalszej części artykułu będziemy przyjmować, że
i zamiast mówić funkcja
-mierzalna, będziemy mówić krótko, że funkcja f jest
-mierzalna albo mierzalna względem σ-ciała
. W dalszym ciągu, niech
będzie ustaloną przestrzenią mierzalną,
oraz
.
[edytuj] Warunki równoważne mierzalności
Jeśli
, to każde dwa z następujących zdań są równoważne:
- f jest funkcją
-mierzalną.
, dla każdego 
, dla każdego 
, dla każdego 
, dla każdego 
, dla każdego
[2]
oraz
, dla każdego 
oraz
, dla każdego 
[edytuj] Własności
- Jeśli
są przestrzeniami mierzalnymi oraz
jest
-mierzalna, natomiast
jest
-mierzalna, to funkcja
jest
-mierzalna. W dalszym ciągu, niech
będzie taka jak poprzednim paragrafie, ponadto niech będzie dodatkowo
-mierzalna. Jeśli
jest ciągła, to
jest
-mierzalna. - Suma, różnica, kombinacja liniowa, iloczyn i iloraz (jeśli jest określony), minimum i maksimum funkcji mierzalnych względem tego samego (tych samych) σ-ciała (σ-ciał) jest mierzalny.
- Wniosek: Funkcja f jest mierzalna wtedy i tylko wtedy, gdy jej część nieujemna i niedodatnia są mierzalne, tzn. mierzalne są funkcje f + = max{f,0},f − = max{ − f,0}.
- Funkcja stała jest mierzalna względem każdego σ-ciała.
- Granica dolna i górna oraz granica (gdy istnieje) ciągu funkcji mierzalnych jest funkcją mierzalną.
- Zbiór funkcji mierzalnych tworzy (rzeczywistą bądź zespoloną) przestrzeń liniową (w zależności od zbioru X2).
- Funkcja charakterystyczna zbioru A jest mierzalna wtedy i tylko wtedy, gdy A jest mierzalny.
[edytuj] Funkcje borelowskie
Niech X będzie przestrzenią metryczną (topologiczną) i
. Funkcję
nazywamy borelowską wtedy i tylko wtedy, gdy jest funkcją
-mierzalną.
[edytuj] Własności funkcji borelowskich
- Niech X będzie przestrzenią topologiczną,
będzie zbiorem borelowskim. Jeśli
jest ciągła, to jest borelowska. - Jeśli
jest funkcją
-mierzalną,
oraz
jest funkcją borelowską, to
jest funkcją mierzalną. - Funkcja charakterystyczna zbioru A jest funkcją borelowską wtedy i tylko wtedy, gdy A jest zbiorem borelowskim.
[edytuj] Bibliografia
- Patrick Billingsley: Probability and Measure, 2nd Edition. Nowy Jork: John Wiley & Sons Inc, 1986.
- Witold Kołodziej: Analiza matematyczna. Warszawa: PWN, 1979.
- Stanisław Łojasiewicz: Wstęp do teorii funkcji rzeczywistych. Warszawa: PWN, 1973.
są zbiorami, a
, odpowiednio, σ-ciałami ich podzbiorów
jest oznaczana przez 