Filistyni (hebr. פלשתים Pelisztim - "obcy, wędrowcy", eg. Peleset) - lud zamieszkujący w starożytności wybrzeża na zachód od Judei, wywodzący się prawdopodobnie z Krety. Zaliczali się oni do tzw. Ludów Morza, które na przełomie XIII i XII w. p.n.e. uderzyły na Egipt i po klęsce zadanej im przez Ramzesa III część z nich osiedliła się na terenie Kanaanu, będąc znanymi od tej pory właśnie pod nazwą Filistynów. Założyli oni m.in. takie miasta jak: Askalon (Aszkelon), Gaza, Astod (Aszdod), Ekron i Gath (Gat), które tworzyły związek religijno-wojskowy - tzw. pentapolis. W III wieku p.n.e. zatracili swą odrębność etniczną w związku z hellenizacją.

Od nazwy tego ludu, w jego hebrajskim brzmieniu: pelisztim, za pośrednictwem łaciny, pochodzi określenie Palestyna, natomiast z arabskiej formy Filastin, termin obyczajowy - "filister".