Faxian (ur. ok. 337, zm. 422) (kor. Pǒphyǒn ( ) | jap. Hōkken ( ) | wiet. Phăp Hiên) – buddysta chiński, słynny ze swoich pielgrzymek.

W latach 399-413, po opuszczeniu Luoyangu poprzez Dunhuang, Chotan i Himalaje dotarł do Indii, które były wówczas pod panowaniem dynastii Guptów. Odwiedził m.in. Benares, Gandhārę, Bodhgayę, Magadhę i Patnę. Był także w Turkiestanie i Afganistanie – wówczas wielkich centrach buddyzmu. Z Bengalu udał się na Sri Lankę (414 r.), gdzie tak jak i dziś panowała theravāda. Przebywał w tym kraju 2 lata. Dotarł także na Jawę, która nie była jeszcze wówczas buddyjska. Odwiedził 30 krajów. Do Chin przywiózł kilka wersji Vinayapitaki (mahāsānghików, sarvāstivādinów i mahiśāsaków).

Podczas jego pielgrzymki buddyzm w Indiach był w pełni rozkwitu, chociaż już rysowały się pewne oznaki rozkładu.

Na życzenie Kumarajīvy pozostawił po sobie spisane cenne zapiski z podróży Uwagi o buddyjskich królestwach (chin. Foguoji). Są one najważniejszym źródłem informacji o historii i kulturze Indii jak i buddyzmie w IV i V wieku.

Razem z Buddhabhadrą przetłumaczył sutrę Mahaparanirwany i Winajapitakę.