Fajerka
Fajerka – częściej fajerki, kilka wzajemnie opierających się na sobie obręczy żeliwnych przykrywających otwór w żeliwnej płycie kuchennej. Można je zakładać i zdejmować przy pomocy haczyka, czyli hakowato zagiętego drutu z rączką. Zastosowanie fajerek umożliwiło stawianie bezpośrednio na ogniu garnków różnej wielkości i regulację ilości docierającego do nich ciepła. Prawdopodobnie to wynalazek angielski z drugiej połowy XVIII w.
Fajerka – rodzaj ogrzewacza. W czasach Jana III Sobieskiego fajerką nazywano naczynie, żelazne lub mosiężne, wypełnione żarem używane przez kramarzy do ogrzewania się. Ogrzewacze znane są już ze starożytnej Grecji. Służyły zimą do ogrzewanai rąk, nóg w nieogrzewanych pomieszczeniach.
Fajerka – rodzaj spirytusowego palnika. Za Panowania Augusta III pojawiły się opalane spirytusem fajerki stołowe, umożliwiające odgrzewanie potraw zbyt długo stojących w kredensie lub na stole biesiadnym.
Fajerka – pierwotna nazwa zapałki.