Eva Fiesel
Eva Fiesel z domu Lehmann (ur. 23 grudnia 1891 w Rostocku, zm. 27 maja 1937 w Nowym Jorku) – niemiecka językoznawca i etruskolog, żydowskiego pochodzenia.
Jej rodzicami byli: Karl Lehmann, profesor prawa i rektor 1904/05 na Uniwersytecie Rostockim, od 1911 w Getyndze oraz Henni Lehmann, artystka i działaczka socjaldemokratyczna. Jej bratem był znany archeolog – Karl Lehmann-Hartleben. W 1915 wyszła za mąż za rostockiego Studienrata dr. Ludolfa Fiesela. W 1920, doktoryzowała się w Rostocku. W latach 1931-1933 wykładała jako Privatdozent na Uniwersytecie Monachijskim, którą to posadę straciła mimo protestów w 1933. W 1934 podążyła za swoim bratem – Karlem, wydalonym z Niemiec, do USA, gdzie wykładała na Uniwersytecie Yale oraz w pensylwańskim Bryn Mawr College. Zmarła młodo, na nowotwór wątroby.
[edytuj] Publikacje
- Die Sprachphilosophie der deutschen Romantik (1927)
- Etruskische Sprachlehre (1931)
- X presents a Sibilant in Early Etruscan (ważniejszy artykuł, 1936)
[edytuj] Bibliografia
- Frank Schröder (red.): 100 jüdische Persönlichkeiten aus Mecklenburg-Vorpommern. Rostock 2003, str. 54