Bomba elektromagnetyczna
Bomba elektromagnetyczna (bomba E) służy do szybkiego zniszczenia urządzeń elektronicznych przeciwnika za pomocą silnego impulsu elektromagnetycznego EMP (ElectroMagnetic Pulse). Bombę E określa się często mianem humanitarnej lub też typu NLW (Non Lethal Weapon) z tej racji, iż nie wywołuje ona wśród ludności żadnych strat lub minimalne. Podkreślić jednak trzeba, że kwestia bezpieczeństwa tego typu broni dla zdrowia ludzi nie została jak dotąd dokładnie zbadana i jest sprawą kontrowersyjną.
Bomba E w momencie detonacji wysyła przez bardzo krótki czas, nie dłuższy od milionowych części sekundy, niezwykle silną falę elektromagnetyczną, której moc osiąga miliardy watów. Fala ta należy do zakresu mikrofalowego. Wysłana fala rozchodzi się w otaczającej przestrzeni i np. poprzez anteny lub luki w obudowie dociera do wszelkiego typu urządzeń elektronicznych. Fala ta posiadając zmienne pola elektryczne i magnetyczne indukuje zmiany napięcia w obwodach tych urządzeń niszcząc je lub poważnie zakłócając ich pracę.
W chwili obecnej unowocześnianiem konstrukcji E-bomby zainteresowane są w szczególności Stany Zjednoczone. Prawdopodobnie we wczesnym etapie interwencji wojsk sojuszniczych w Iraku wiosną 2003 roku nad Bagdadem zdetonowano bombę E, i to ona właśnie zniszczyła nadajnik irackiej telewizji. Domniemywa się, że była to bomba oznaczona kryptonimem Mk 84. Bomba tego typu (waga - ok. 900 kg, długość - 3,84 m, max. średnica - 0,46 m) zawiera 2 kg materiału wybuchowego, a jej siła rażenia wynosi około 1 km. Detonacja takiej bomby następuje na wysokości kilkuset metrów.
Koszt produkcji bomby E jest stosunkowo nieduży a najmniejsze z nich mieszczą się w małej walizce co znacząco zwiększa zakres praktycznego zastosowania tego rodzaju broni. Niestety skutkuje to również tym, że jest ona używana przez terrorystów i innego rodzaju przestępców.