Bitwa pod Korsuniem Powstanie Chmielnickiego
Juliusz Kossak, Spotkanie Tuhaj-beja z Chmielnickim pod Korsuniem
Data	26 maja 1648
Miejsce	Korsuń
Wynik	wygrana kozaków
Terytorium	Ukraina
Strony konfliktu I Rzeczpospolita Kozacy Chanat Krymski Dowódcy Mikołaj Potocki Marcin Kalinowski Bohdan Chmielnicki Tuhaj-bej Siły ok. 6 000 ok. 18 000 Straty ok. 5 000 zabitych i jeńców nieznane

Bitwa pod Korsuniem - druga bitwa między wojskami polskimi a Kozakami w czasie powstania Chmielnickiego rozegrana 26 maja 1648.

Obraz wotywny jeńców polskich wziętych do niewoli pod Korsuniem w 1648 roku

Podczas powstania Bohdana Chmielnickiego, w dniu 26 maja 1648, armia polska (ok. 6 tys. żołnierzy), dowodzona przez hetmanów: wielkiego koronnego Mikołaja Potockiego i polnego Marcina Kalinowskiego stanęła warownym obozem pod Korsuniem, który został zaatakowany przez sprzymierzone wojska kozacko-tatarskie pod dowództwem Chmielnickiego i Tuhaj-beja (około 18 tys.żołnierzy).

Pierwsze starcie nie przyniosło rozstrzygnięcia, ale zdając sobie sprawę z powagi sytuacji, hetman Potocki wydał rozkaz odwrotu.

W nocy 25/26 maja silny oddział kozacki pod dowództwem Maksyma Krzywonosa przygotował zasadzkę w wąwozie, przez który biegła droga odwrotu oddziałów polskich. W wykopane głębokie rowy wpadły polskie działa i wozy taborowe, a na zmieszanych tą sytuacją żołnierzy natarli z boków, ukryci do tej pory, Kozacy.

Oddziały polskie zostały całkowicie pobite. Tylko około 1 tys. jazdy polskiej (pod dowództwem pułkownika Koryckiego) zdołało się przebić, reszta poległa lub dostała się (także obaj hetmani) do niewoli.

[edytuj] Bibliografia

• Witold Biernacki, Żółte Wody–Korsuń 1648, Dom Wydawniczy Bellona, 2004, ISBN 83-11-09824-7