Bitwa pod Eupatorią Wojna krymska
Data	17 lutego 1855
Miejsce	pod Eupatorią
Wynik	Przegrana Rosjan, zwycięstwo sił sprzymierzonych
Terytorium	Krym, Ukraina
Strony konfliktu Wielka Brytania Francja Imperium osmańskie Rosja Dowódcy Omar Pasha Iskender Pasha Chrulew Siły ok. 31 000 ok. 50 000

Wojna krymska
Synopa - Bomarsund - Pietropawłowsk - Alma - Sewastopol - Bałakława - Inkerman - Eupatoria - Kars - Kinburn

Bitwa pod Eupatorią - bitwa, która rozegrała się 17 lutego 1855 roku między wojskami tureckimi i rosyjskimi w trakcie wojny krymskiej.

Spis treści 1 Przyczyny bitwy 2 Przygotowania do bitwy 2.1 Armia Rosyjska 2.2 Armia sprzymierzona 3 Przebieg bitwy 4 Bibliografia

[edytuj] Przyczyny bitwy

Chcąc uniemożliwić desantu dwóch dywizji francuskich i jednocześnie wyeliminować zagrożenie dla własnych linii komunikacyjnych, książę Mienszykow zlecił opracowanie planu ataku na Eupatorię. Zwolennikiem operacji był car Mikołaj I, który chciał umocnić prestiż Rosji.

[edytuj] Przygotowania do bitwy

[edytuj] Armia Rosyjska

Z danych wywiadowczych wynikało, że garnizon Europatorii stanowią w 90 % żołnierze tureccy, którzy jak liczyli Rosjanie będą łatwiejszym do pokonania przeciwnikiem niż oddziały brytyjskie i francuskie.

Do szturmu wyznaczono dywizję piechoty pod dowództwem generała Chrulewa. Dodatkową ochronę miała stanowić brygada kawalerii generała Bobylewa. Całość wspierało ponad 100 dział artylerii.

[edytuj] Armia sprzymierzona

Garnizon stanowili prawie sami Turcy wspierani przez słabe liczebnie oddziały brytyjskiej piechoty morskiej. Pod dowództwem francuskich inżynierów Turcy wznosili umocnienia polowe. Obrońcy Eupatorii mieli do dyspozycji około 40 dział. W razie potrzeby mogli liczyć na wsparcie artylerii okrętów.

[edytuj] Przebieg bitwy

Natarcie Chrulewa rozpoczęło się o godzinie 5 rano 17 lutego 1855 roku kanonadą artyleryjską pod osłoną, której generał stopniowo rozwijał swoje oddziały. Siły sprzymierzone odpowiedziały na ostrzał wystrzałami artyleryjskimi i ogniem z okrętów. Rosjanie kryjąc się za cmentarzem i kamieniołomem podeszli do Turków na odległość 100 metrów. Nie zdołali podejść bliżej ze względu na ostrzał z muszkietów nieprzyjaciela. Turcy próbowali kontratakować wysforowaną do przodu kolumnę Rosyjską. Bobylew powstrzymał ich atak pułkiem ułanów i kartaczami konnej baterii. Przed południem rozpoczął się decydujący atak Rosjan. Do szturmu ruszyły dwa bataliony azowskiego pułku piechoty i batalion greckich ochotników. Atak odparli strzałami karabinowymi oddziały sprzymierzone. Chrulew doszedł do wniosku, że dalsze szturmowanie miasta niosło by za sobą liczne straty w ludziach rosyjskiej armii, nakazał odwrót. W czasie odwrotu turecka kawaleria zaatakowała rosyjskie oddziały, jednak atak został odparty, co nie zmieniło faktu, że Rosjanie zostali pokonani.

[edytuj] Bibliografia

• E.W. Tarle, Wojna krymska