Biblia Szatana
Biblia Szatana (ang. The Satanic Bible) to wydana w 1969 roku przez Antona Szandora La Veya książka, stanowiąca wykład filozofii i praktyki satanistycznej.
[edytuj] Sekcje
Biblia Szatana składa się z czterech ksiąg.
- Piekielna diatryba, nazywana inaczej Księgą Szatana, opisuje w formie poematu to, co przedstawia sobą satanizm i jego nauki.
- Księga Lucyfera, zawiera dwanaście esejów, których tematyka rozpoczyna się od Boga, a kończy na życiu pozagrobowym. Warto zwrócić także uwagę na wykład dotyczący podstaw satanizmu oraz esej o psychicznych wampirach, będących osobami, które żyją emocjonalnie na trzeciej osobie absorbując jej czas i (czasem) szarpiąc nerwy.
- Księga Beliala, zawiera pięć podrozdziałów, których główną tematyką jest magia. Mimo iż cała Biblia Szatana traktuje o magii i okultyzmie, ten rozdział jest najbardziej z nią związany.
- Księga Lewiatana, zawiera dokładne opisy rytuałów, spis imion piekielnych, inwokacje oraz tzw. klucze henochiańskie, służące do odprawiania rytuałów. Do spisania ich, użyto języka henochiańskiego, sztucznego języka powstałego w XVII wieku. Jest to zbiór wyrazów o odpowiednim brzmieniu, które mają na cel wywołać w odbiorcy nastrój grozy i tajemnicy.