Arsenij Jaceniuk

Arsenij Jaceniuk

Data i miejsce urodzenia	22 maja 1974 Czerniowce
Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy
Okres urzędowania	od 4 grudnia 2007 do 12 listopada 2008
Przynależność polityczna	Nasza Ukraina – Ludowa Samoobrona
Poprzednik	Ołeksandr Moroz
Następca	Wołodymyr Łytwyn

Arsenij Jaceniuk i sekretarz dyplomacji USA Condoleezza Rice, 2007

Arsenij Petrowicz Jaceniuk (ukr. Арсеній Петрович Яценюк) (ur. 22 maja 1974 w Czerniowcach) – ukraiński prawnik, ekonomista, przedsiębiorca i polityk, były minister spraw zagranicznych, przewodniczący Rady Najwyższej.

W 1996 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Czerniowcach, a w 2001 w Instytucie Handlowo-Ekonomicznym w Czerniowcach.

W latach 1992-1997 był właścicielem firmy prawniczej "JurEk", zajmującej się m.in. obsługą prawną prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Od stycznia 1998 pracował w kijowskim banku "Awal", początkowo jako doradca w departamencie kredytowym, od grudnia 1998 jako doradca prezesa zarządu, a w sierpniu 2001 jako wiceprezes zarządu.

Od września 2001 do stycznia 2003 pełnił funkcję ministra gospodarki Autonomicznej Republiki Krymu, następnie był wiceprezesem Narodowego Banku Ukrainy. Przed wyborami prezydenckimi w 2004 faktycznie kierował pracami NBU pod nieobecność prezesa Serhija Tihipki, który pełnił równolegle funkcję szefa sztabu wyborczego kandydata na prezydenta Wiktora Janukowycza.

Od 9 marca 2005 przez kilka miesięcy sprawował urząd pierwszego zastępcy szefa administracji obwodu odeskiego. 27 września 2005 został powołany na stanowisko ministra gospodarki w rządzie Jurija Jechanurowa. Funkcję tę pełnił do 4 sierpnia 2006. 20 września 2006 został pierwszym zastępcą szefa sekretariatu prezydenta Wiktora Juszczenki i jego przedstawicielem przy Gabinecie Ministrów.

20 marca 2007 prezydent zgłosił jego kandydaturę na stanowisko ministra spraw zagranicznych. Dzień później został zatwierdzony na tym stanowisku przez Radę Najwyższą.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych we wrześniu 2007 był jednym z liderów bloku Nasza Ukraina – Ludowa Samoobrona. Kandydował do Rady Najwyższej z 3. miejsca na liście wyborczej. 4 grudnia 2007 został wybrany przewodniczącym Rady Najwyższej jako kandydat "pomarańczowej koalicji" Bloku Julii Tymoszenko i Naszej Ukrainy – Ludowej Samoobrony. 17 września 2008 po rozpadzie koalicji rządowej podał się do dymisji^[1]. 12 listopada 2008 został odwołany z funkcji przewodniczącego^[2].