Appalachy (ang. Appalachian Mountains), system górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie.

Rozciągają się od Niziny Zatokowej w kierunku północno-wschodnim do Nowej Fundlandii. l Długość: 2600 km, szerokość: 300-500 km. Najwyższy szczyt to Mount Mitchell - 2037 m n.p.m.

Północno-wschodnia część Appalachów powstała w orogenezie kaledońskiej, a część południowo-zachodnia w hercyńskiej (appalachijskiej). Appalachy są zbudowane ze skał osadowych prekambru i paleozoiku. Zapadliska rzek Hudson i Mohawk dzielą Appalachy na dwie części: Appalachy Północne i Appalachy Południowe.

Appalachy są zalesione lasami mieszanymi, na ich terenie znajdują się cenne złoża mineralne: węgiel kamienny, ruda żelaza, ruda cynku, ropa naftowa, gaz ziemny, grafit i marmur.

Wzdłuż Appalachów wytyczony jest Szlak Appalachów (ang. Appalachian Trail), o długości 3476 km.

Główne miasta: Birmingham, Chattanooga, Knoxville, Pittsburgh i Albany.

Główna rzeka: Tennessee.

[edytuj] Zobacz też

• Góry Białe, Góry Zielone, Adirondack, Wyżyna Appalachijska.