Apostolstwo (gr. apostolos = wysłannik) to w chrześcijaństwie przybliżanie przez ludzi wierzących innych osób do Boga i wiary.

Spis treści 1 Apostolstwo powszechne 2 Apostolstwo świeckich 3 Zobacz też 4 Przypisy

[edytuj] Apostolstwo powszechne

Apostolstwo zostało zapoczątkowane przez pierwszych Apostołów w I w. Jest zadaniem wszystkich ludzi wierzących. Szczególny obowiązek "głoszenia wiary i postępowania według jej zasad" spoczywa na ludziach bierzmowanych.

[edytuj] Apostolstwo świeckich

Choć powszechnie uważa się je za zadanie przede wszystkim księży i zakonników, jednak szczególnie po Soborze Watykańskim II przypomina się o obowiązku apostolstwa ludzi świeckich. O takim apostolstwie przypominali sami Papieże: Jan Paweł II i Benedykt XVI.

Benedykt XVI mówił np. do młodych w Brazylii:

"Posyłam was zatem z wielką misją ewangelizowania chłopców i dziewcząt, którzy błądzą na tym świecie, niczym owce bez pasterza. Bądźcie apostołami młodzieży. Zaproście ją do pójścia z wami, do zakosztowania waszego własnego doświadczenia wiary, nadziei i miłości; do spotkania Jezusa, aby czuć się prawdziwie miłowanym, przyjętym, z pełnią możliwości zrealizowania się. Niechaj także oni odkryją pewne drogi Przykazań a podążając nimi, dotrą do Boga."^[1]

Jednym z prekursorów apostolstwa ludzi świeckich był św. Wincenty Pallotti^[2].

Dokumentem w całości poświęconym apostolstwu świeckich jest Apostolicam actuositatem.

[edytuj] Zobacz też

• Ewangelizacja

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Benedykt XVI do młodych w Brazylii
2. ↑ Paweł VI, Przemówienie wygłoszone 1 września 1963 w katedrze we Frascati w: Papieże o św. Wincentym Pallottim, Warszawa 1989.