Sn - Sb - Te   As Sb Bi       Układ okresowy
Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a.*	Antymon, Sb, 51
Własności metaliczne	metaloid
Grupa, okres, blok	15 (VA), 5, p
Gęstość, twardość	6697 kg/m³, 3
Wygląd
Kolor	srebrzystoszary
Własności atomowe
Masa atomowa	121,760 u
Promień atomowy (obl.)	145 (133) pm
Promień kowalencyjny	138 pm
Promień van der Waalsa	bd
Konfiguracja elektronowa	[Kr]4d105s²5p³
e- na poziom energetyczny	2, 8, 18, 18, 5
Stopień utlenienia	3, 5
Własności kwasowe tlenków	średnio kwasowe
Struktura krystaliczna	trójskośna
Własności fizyczne
Stan skupienia	stały
Temperatura topnienia	903,78 K (630,63 °C)
Temperatura wrzenia	1860 K (1587°C)
Objętość molowa	18,19×10-6 m³/mol
Ciepło parowania	77,14 kJ/mol
Ciepło topnienia	19,87 kJ/mol
Ciśnienie pary nasyconej	2,49×10-21 Pa (6304 K)
Prędkość dźwięku	bd
Pozostałe dane
Elektroujemność	2,05 (Pauling) 1,82 (Allred)
Ciepło właściwe	210 J/(kg*K)
Przewodność właściwa	2,88×106 S/m
Przewodność cieplna	24,3 W/(m*K)
I Potencjał jonizacyjny	834 kJ/mol
II Potencjał jonizacyjny	1594,9 kJ/mol
III Potencjał jonizacyjny	2440 kJ/mol
IV Potencjał jonizacyjny	4260 kJ/mol
V Potencjał jonizacyjny	5400 kJ/mol
VI Potencjał jonizacyjny	10400 kJ/mol
Najbardziej stabilne izotopy*
izotop wyst. o.p.r. s.r. e.r. MeV r.p. 121Sb 57,36% stabilny izotop z 70 neutronami 123Sb 42,64% stabilny izotop z 72 neutronami 124Sb {syn.} 60,2 dni β-   124Te 125Sb {syn.} 2,7582 lat β- 0,767 125Te
Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej, użyte są jednostki SI i warunki normalne.
*Wyjaśnienie skrótów: l.a.=liczba atomowa wyst.=występowanie w przyrodzie, o.p.r.=okres połowicznego rozpadu, s.r.=sposób rozpadu, e.r.=energia rozpadu, p.r.=produkt rozpadu
Alchemiczny symbol antymonu

Antymon (Sb, łac. stibium) - pierwiastek chemiczny z grupy metaloidów. Występuje w czterech odmianach alotropowych: antymon żółty, srebrzystobiały antymon metaliczny, antymon czarny i antymon wybuchowy. Znany jest od starożytności.

Spis treści 1 Charakterystyka 2 Występowanie 3 Zastosowania: 4 Bibliografia 4.1 Źródła drukowane

[edytuj] Charakterystyka

Antymon nie reaguje z kwasami nieutleniającymi, gdyż potencjał standardowy Sb(III)/Sb wynosi 0.15 V. Gorący stężony kwas siarkowy wprowadza antymon do roztworu w postaci jonów Sb³⁺, a gorący stężony kwas azotowy(V) przeprowadza antymon w biały i trudno rozpuszczalny kwas antymonowy. Antymon występuje w roztworze w postaci jonów Sb³⁺, SbO₂^- (antymoniany(III) lub antymoniny) oraz SbO₃^- (antymoniany(V) lub antymoniany). Antymon tworzy trzy tlenki: Sb₂O₃, Sb₂O₅, Sb₂O₄. Antymonyl (SbO) tworzy rozpuszczalny kompleks z kwasem winowym, winian antymonylu i potasu K(SbO)C₄H₄O₆ nosi nazwę emetyku (łac. emeticus - wymioty).

[edytuj] Występowanie

Przybliżona zawartość antymonu w skorupie ziemskiej wynosi od 0,2 do 0,5 ppm. Rudami antymonu są antymonit (Sb₂S₃) i ulmanit (NiSbS).

[edytuj] Zastosowania:

• stop drukarski
• stop łożyskowy
• zapałki
• półprzewodniki

W półprzewodnikach antymonu używa się w domieszkowaniu, np. InSb (antymonek indu) tworzy półprzewodniki typu "n".

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Źródła drukowane

• Jerzy Minczewski, Zygmunt Marczenko Chemia analityczna - 1 podstawy teoretyczne i analiza jakościowa (Wydawnictwo Naukowe PWN) Warszawa 2001 ISBN 83-01-13499-2