Antyle (hisz. Antillas, ang. i franc. Antilles, niderl. Antillen) – grupa wysp położona w basenie Morza Karaibskiego, rozciągająca się łukowato na długości 4,5 tys. km od Cieśniny Jukatańskiej aż do wybrzeży Wenezueli. Większość wysp górzysta, klimat wilgotny, równikowy i podrównikowy. Plantacje trzciny cukrowej, kakao, kawy, bawełny.

Powierzchnia wysp wynosi około 221 tys. km². Liczba mieszkańców: około 40 mln^[1]. Wyspy odkryte zostały przez Krzysztofa Kolumba w latach 1492-1504, następnie częściowo skolonizowane przez Hiszpanów. Od połowy XVI w. były kolonizowane także przez Anglię, Holandię, Francję i Danię. Jako pierwsze niepodległość uzyskały Haiti i Dominikana (1801-1804). Największa z wysp, Kuba, uzyskała niepodległość w 1902.

Antyle dzielą się na:

• Wielkie Antyle
  • Kuba (Kuba)
  • Haiti (Haiti)
  • Jamajka (Jamajka)
  • Portoryko (USA)
• Małe Antyle
  • Wyspy Dziewicze
  • Wyspy Zawietrzne
  • Wyspy Podwietrzne
  • Barbados
  • Trynidad (Trynidad i Tobago)
  • Tobago (Trynidad i Tobago)
  • Curaçao (Holandia)
  • Aruba (Holandia)

Przypisy

[edytuj] Zobacz też

• Antyle Holenderskie
• Karaiby