Antoniusz Jullus (Antonius Iullus), ur. 45 p.n.e. - zm. 2 p.n.e.. Syn triumwira - Marka Antoniusza i jego żony - Fulwii.
Wywód przodków:
Brat Marka Antoniusza Antyllusa. Przyrodni, po matce Fulwii, brat Klaudii,pierwszej żony przyszłego cesarza Augusta. Przyrodni, po ojcu Marku Antoniuszu, brat dzieci Oktawii, Antoni Starszej i Antoni Młodszej oraz dzieci Kleopatry, Aleksandra Heliosa, Kleopatry Seleny i Ptolemeusza Filadelfosa. Urodzony w Rzymie, wraz ze starszym bratem mieli trudne dzieciństwo. Rozwód jaki przeprowadził w 41 p.n.e. Oktawian z ich przyrodnią siostrą Klaudią i poślubienie Skrybonii został potraktowany przez ich matkę Fulwię jako obraza. Był to dodatkowy powód, który skłonił Fulwię do wzniecenia wspólnie z Lucjuszem Antoniuszem powstania przeciwko Oktawianowi. Początkowo opanowali Rzym, by ostateczne wycofać się do Peruzji, gdzie zostali oblężeni i zmuszeni w 40 p.n.e. do poddania. Fulwia poszła na wygnanie i wkrótce zmarła na nagłą chorobę. W tym samym jeszcze roku, ojciec Jullusa, Marek Antoniusz poślubił siostrę Oktawiana, Oktawię - związek miał na celu umocnienie politycznego porozumienia triumwirów. Oktawia okazała się lojalną i wierną żoną i traktowała dzieci męża z poprzedniego małżeństwa, Antyllusa i Jullusa na równi z urodzonymi Antoniuszowi dwoma córkami. Gdy Marek Antoniusz porzucił w końcu Oktawię dla Kleopatry, starszy z braci, Antyllus pozostał przy ojcu i wychowywał się wraz z dziećmi Kleopatry, młodszy, Jullus wraz z przyrodnimi siostrami wrócił z Oktawią do Rzymu i wychowywał się odtąd w domu macochy. Po ostatecznym pokonaniu Antoniusza i Kleopatry i zajęciu Egiptu Oktawian kazał stracić Antyllusa. Młodszym dzieciom okazał łaskę i odesłał je do Oktawii. Jullus początkowo cieszył się względami cesarza Augusta. W 21 p.n.e. poślubił Marcelą Starszą, poprzednio żonę Marka Agrypy z którą miał syna Lucjusza a może także drugiego syna Jullusa i córkę Julię Antonię. Sprawował urzędy pretora w 13 r. p.n.e.; konsula w 10 r. p.n.e.; namiestnika prowincji Azja jako prokonsul w 7-6 p.n.e.. Był jednym z kochanków Julii, córki cesarza Augusta a wówczas żony Tyberiusza. W 2 r. p.n.e. gdy cesarz podjął kroki przeciwko córce, na wygnanie poszli inni oskarżani o romansowanie z nią, natomiast Jullus,jako najbardziej prominentny z kochanków, został oskarżony o zdradę i skazany na śmierć. Został stracony lub, wg innych źródeł, popełnił samobójstwo.
Małżeństwa i dzieci:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Lucjusz Antoniusz |
| zm. w 25 n.e. na wygnaniu w Massilii |
|
|
|
|
|
|
|
[edytuj] Zobacz też
Drzewo genealogiczne Antoniuszy