Adamici - to określenie wielu grup religijnych, wywodzących się z chrześcijaństwa, naśladujących nagość Adama jako symbol pierwotnej czystości człowieka przed popełnieniem grzechu pierworodnego.

Po raz pierwszy taka grupa religijna została opisana przez Epifaniusza w II w. n.e.; była to grupa gnostyków-antynomistów z północnej Afryki. Następnie o podobnych grupach pisali: św. Augustyn i Izydor z Sewilli.

"Adamici" to także określenie grupy husyckich taborytów z Czech, istniejącej w XV w.; nazwa własna tej grupy brzmiała: "Bracia i Siostry Wolnego Ducha" lub "mikołaici" (od imienia założyciela). Odrzucili oni doktryny husytów, głosili wspólnotę dóbr i wolną miłość; wielu z nich propagowało nagość. W 1421 ostatnia ich grupa została wymordowana przez wojska husyckie, dowodzone przez Jana Žižkę.

"Adamitami" byli także nazywani dyssenterzy (nonkonformiści) w Anglii w XVIII w.

Adamici odrodzili się w Czechach w 1849 w mieście Chrudim pod nazwą "Koło Chrudimskie". Wyznawali oni tajną doktrynę o wszechmocnej "Odkupicielce Wszechświata". Ich nocne zebrania polegały m.in. na całkowitym zdjęciu ubrań; nie dochodziło tam jednak do innych ekscesów obyczajowych.

Hieronim Bosch tworzył zarówno na zlecenie Kościoła Katolickiego, jak i sekty Wolnego Ducha.

[edytuj] Bibliografia

• Svatopluk Čech: Die Adamiten, Verlag "Die Sonne", Drezno, Lipsk 1912