Komedie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een komedie of blijspel is een theaterstuk, film of televisieprogramma of boek met het doel het publiek te amuseren en de kijkers aan het lachen te maken. In de tijd van de oude Grieken tot in de renaissance betekende 'komedie' een verhaal dat goed afliep, in tegenstelling tot een tragedie, een verhaal dat slecht afliep.
Dit wordt bereikt door de situatie, de acties, de relaties tussen personages en de taal te overdrijven. Hierdoor ontstaan lachwekkende situaties.
Inhoud |
Er zijn verschillende indelingen voor komedies mogelijk:
- naar het medium:
- theater;
- film;
- naar de duur: eenakter, spel in drie bedrijven, langspeelfilms, korte films, tekenfilms;
- naar het genre: komische vertelling (vaak als monoloog, stand-upcomedy), vulgaire komedie of klucht, slapstick, parodie, persiflage, revue of cabaret, romantische komedie, tragikomedie, vaudeville.
[bewerk] Theater
Het theater en het volkstheater (amateurtoneel) krijgen nog bijna uitsluitend publiek tijdens jaarlijkse feesten in een of andere stad[1].
[bewerk] Film
Tegenwoordig eist de film in de bioscoop en de comedy (sitcom[2]) op tv het leeuwendeel van de aandacht op. Komische langspeelfilms hebben meestal een happy end, maar soms niet, dan spreekt men van een tragikomedie. Meestal komt er ondanks een vermenging met tragische situaties romantiek bij kijken. De komische film kende zijn eerste hoogtepunt voor het doorbreken van de geluidsfilm op het einde van de jaren 20 in de Verenigde Staten: films van Charlie Chaplin, het duo Stan Laurel, Oliver Hardy en de stuntman Buster Keaton. In recentere tijden kennen we de (kort)films van Mel Brooks, Eddie Murphy, Steve Martin, Jim Carrey en Mr. Bean.
Het is ook veel moeilijker om een komedie te schrijven dan een tragedie: komedies hebben doorgaans een makkelijk voorspelbaar einde, maar het schrijven van het plot is geen sinecure. Elke grappige wending (zowel in theater, stand-upcomedy als in film) wordt tegenwoordig getest op haar werking voor een voor dit doel samengesteld publiek, alvorens de beslissing valt om in productie te gaan.
[bewerk] Zie ook
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|