Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een bom is een voorwerp dat bedoeld is om te exploderen. Meestal bestaat een bom uit een houder, gevuld met explosief materiaal, ontworpen om vernietigend te werken als de bom af gaat. De explosie van een bom moet op gang gebracht worden, dit kan gebeuren met behulp van een klok (tijdbom) of met een afstandsbediening. Bommen die uit een vliegtuig worden geworpen, ontploffen door een hoogtesensor, door radar of door contact met de bodem.

Inhoud 1 Afkomst van het woord 2 Wapens 3 Categorieën 4 Zie ook

[bewerk] Afkomst van het woord

Het woord bom komt uit het Grieks, bombos, een onomatopee die overeenkomt met de kinderlijke uitroep boem. Andere onomatopeeën voor bomontploffingen zijn : knal, bang, klang, ...

[bewerk] Wapens

Bommen zijn vooral wapens. Het woord wordt niet gebruikt voor explosieven voor vreedzaam gebruik, zoals dynamiet. Bommen worden al eeuwenlang gebruikt in oorlogen en zijn ook een onderdeel van het terroristisch wapentuig. Militaire bommen worden meestal in grote aantallen geproduceerd, terwijl bommen die door terroristen worden gebruikt meestal geïmproviseerd worden uit verschillende onderdelen.

[bewerk] Categorieën

Bommen kunnen worden onderverdeeld in vier categorieën:

• Conventioneel : dat wil zeggen gevuld met chemische explosieven.
• Uiteenspattend : gevuld met losse munitie, die apart ontploft (zoals een clusterbom, spijkerbom of shrapnel).
• Nucleair : gebaseerd op kernfusie of kernsplijting waarbij veel energie vrijkomt, zie ook atoombom.
• Vuile bommen : zie dirty bomb.

De krachtigste bom is de waterstofbom. De sterkste niet-nucleaire bom is de Amerikaanse MOAB (Massive Ordnance Air Burst).

[bewerk] Zie ook

• Militaire bommen :
  • granaat
  • neutronenbom
  • mijn
  • brandbom
  • clusterbom
• Terroristische bommen :
  • autobom
  • bombrief
  • bomvest
  • molotovcocktail